< rel="stylesheet" href="assets/css/noscript.css" />

Οι 47 Ρονίν.

Ο ναός Sengaku-ji

Η θρυλική ιστορία των 47 Ronin.

Η εκδίκηση των 47 Ronin είναι ένα ιστορικό γεγονός που εκτυλίχθηκε στην Ιαπωνία της φεουδαρχικής περιόδου του 18ου αιώνα. Η ιστορία λέει ότι μια ομάδα 47 ronin (ronin λέγονταν οι samurai που δεν είχαν αφέντη να υπηρετούν) εκδικούνται τον άδικο θάνατο του κυρίου τους, όταν αυτός αναγκάστηκε να εκτελέσει seppuku (χαρακίρι) για επίθεση σε ανώτατο αξιωματούχο.

Ας δούμε όμως την ιστορία από την αρχή:

Το 1701 ο Asano Takumi-no-Kami Naganori ήταν διοικητής της περιοχής Aka. Ήταν ιδιαιτέρως αγαπητός στους κατοίκους και τον υπηρετούσαν πιστά 300 Samurai που θα έδιναν και την ζωή τους γι’αυτόν. Γαλουχημένος με τις αρχές του Κομφουκιανισμού ήταν άνθρωπος ηθικός και ασκούσε την εξουσία του με δικαιοσύνη. Την ίδια χρονιά ο Asano μαζί με τον Kamei Korechika διοικητή της επαρχίας Tsuwano, λαμβάνουν διαταγή από τον αυτοκράτορα, να διοργανώσουν μια επίσημη δεξίωση και να υποδεχθούν τους απεσταλμένους του στα πλαίσια του Sankin-Kotai**.

Ένας από τους απεσταλμένους του αυτοκράτορα ήταν και ο Kira Kozuke-no-Suke Yoshinaka, ένας ισχυρός και διεφθαρμένος υψηλόβαθμος αξιωματούχος. Ο Kira συνηθισμένος όπου πήγαινε να τον υποδέχονται προσφέροντας του ακριβά δώρα και πλούσια φιλοδωρήματα, δεν βρήκε αυτό που περίμενε από τον Asano που ήταν ένας άνθρωπος τίμιος και δεν ακολουθούσε τέτοιες μεθόδους.

Η ιστορία λέει ότι ο Kira θύμωσε τόσο πολύ που άρχισε να τον προσβάλλει και να τον βρίζει αποκαλώντας τον “γουρούνι χωρίς τρόπους”. Ο Asano μην αντέχοντας την προσβολή, του επιτέθηκε με μαχαίρι τραυματίζοντας τον στο πρόσωπο. Η ποινή για κάποιον που επιτέθηκε σε ανώτατο αξιωματούχο ήταν θάνατος. Έτσι ο άρχοντας Asano αυτοκτόνησε τιμητικά κάνοντας «σεπούκου»...

Οι 300 πιστοί Σαμουράι του έμειναν χωρίς αφέντη και έγιναν Ρονίν. 47 από αυτούς με αρχηγό τον Oishi, ορκίστηκαν εκδίκηση για τον άδικο χαμό του, παρόλο που ήξεραν ότι η τιμωρία την πράξη τους αυτή, θα ήταν ο θάνατος.

Ο Kira στο μεταξύ φοβούμενος τα αντίποινα μεγάλωσε την φρουρά του και εκμεταλλευόμενος τις ισχυρές του διασυνδέσεις πέρασε μέχρι και νόμο σύμφωνα με τον οποίον, πράξεις εκδίκησης τιμωρούνταν με θάνατο. Παράλληλα προσέλαβε πράκτορες για να παρακολουθούν μυστικά τις κινήσεις των ronin.

Το σχέδιο των Ronin ήταν καλά προετοιμασμένο και το εκτελούσαν με υπομονή:

Όλοι έδειχναν ότι είχαν ξεχάσει το συμβάν. Άλλοι ασχολούνταν με το εμπόριο, άλλοι έγιναν αγρότες, άλλοι αναζήτησαν εργασία σε άλλα μέρη. Ο αρχηγός τους Oishi εγκαταστάθηκε στο Kyoto και έδειχνε ότι η ζωή του είχε πάρει την κατηφόρα. Σύχναζε σε κακόφημα μέρη και ταβέρνες, επισκεπτόταν τα πορνεία, και πολλά βράδια κοιμόταν στους δρόμους μεθυσμένος, ανήμπορος ακόμα και να περπατήσει ως το σπίτι του. Ένα από αυτά τα βράδια τον αναγνώρισε κάποιος και άρχισε να τον βρίζει, να τον χτυπά και να τον φτύνει για το κατάντημα του. Η μεγαλύτερη προσβολή για έναν σαμουράι που υπό άλλες συνθήκες μια τέτοια πράξη θα ισοδυναμούσε με θάνατο.

Λίγο καιρό μετά ο Oishi χώρισε την επί 20 χρόνια πιστή σύντροφο του και την έστειλε μαζί με τα δύο τους παιδιά να ζήσουν με τους γονείς της. Όλα αυτά βέβαια ήταν μέρος του σχεδίου του: Αφενός για να ενισχύσει την κακή εικόνα που είχε δημιουργήσει, αφετέρου για να προστατεύσει την οικογένεια του όταν θα έφτανε η ώρα της τιμωρίας του. Στον μεγαλύτερο γιο του Chikara έδωσε την επιλογή εάν θέλει να μείνει και να πολεμήσει στο πλευρό του, ο οποίος και δέχθηκε.

Οι υπόλοιποι ronin παρέμεναν κι αυτοί πιστοί στο σχέδιο εκδίκησης, έχοντας ο καθένας αναλάβει διαφορετικά καθήκοντα. Ένας από αυτούς με την ιδιότητα του εμπόρου συναναστρέφονταν με το προσωπικό του σπιτιού, αποσπώντας χρήσιμες πληροφορίες για τις καθημερινές συνήθεις του Kira και το πρόγραμμα του. Άλλος με την ιδιότητα του εργάτη απέκτησε πρόσβαση στο σπίτι του, αποτυπώνοντας την διάταξη του ώστε να εξοικειωθούν με αυτό, ενώ ένας ακόμα παντρεύτηκε την κόρη του οικοδόμου του σπιτιού του ώστε να αποκτήσει τα σχέδια του.

Έτσι πέρασαν 2 χρόνια...

Ο Kira άρχισε σιγά-σιγά να επαναπαύεται. Τα όσα του μετέφεραν οι πράκτορες του ήταν πολύ καθησυχαστικά. Μια geisha που διατηρούσε σχέσεις με τον Oishi (πράκτορας και αυτή) διαβεβαίωνε ότι ο Oishi ήταν πλέον ένα κουφάρι, ένας μέθυσος ανήμπορος για το ο,τιδήποτε. Όλα έδειχναν ήσυχα και τίποτα δεν προμήνυε κάτι κακό.

Η ώρα είχε φτάσει! Οι πιστοί Ronin και ο Oishi συγκεντρώθηκαν τώρα στο Edo σε ένα τελευταίο δείπνο προκειμένου να ανανεώσουν τον όρκο τους και να εφαρμόσουν το τελευταίο μέρος του σχεδίου τους. Με διάφορα τεχνάσματα κατάφεραν να ξεφύγουν από την παρακολούθηση των πρακτόρων του Kira.

Στις 14 Δεκεμβρίου του 1702 τα ξημερώματα όπου πυκνό χιόνι σκέπαζε τα πάντα, ο Oishi και οι άλλοι ronin επιτέθηκαν στο αρχοντικό του Kira Yoshinaka στο Edo. Σύμφωνα με το σχέδιο τους, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες επίθεσης: Η μια ομάδα με επικεφαλής τον Oishi, επιτέθηκε από την μπροστινή πύλη, η άλλη με επικεφαλής τον γιο του Chikara επιτέθηκε από την πίσω πύλη. Κάποιοι τοξοβόλοι ακροβολισμένοι γύρω από το σπίτι, θα σκότωναν όποιον προσπαθούσε να ξεφύγει. Ένα τύμπανο ήταν το σύνθημα για ταυτόχρονη επίθεση και ένα σφύριγμα θα σήμαινε ότι ο Kira είχε συλληφθεί.

Το σχέδιο προέβλεπε την κάθε λεπτομέρεια: Θα έκοβαν το κεφάλι του Kira και θα το έβαζαν ως προσφορά στον τάφο του κυρίου τους. Στη συνέχεια θα παραδίνονταν και θα περίμεναν την (θανατική) ποινή τους. Όλα αυτά είχαν συζητηθεί στο τελευταίο τους δείπνο, στο οποίο ο Oishi τους ζήτησε να είναι προσεκτικοί και να μην πάθουν τίποτα γυναίκες, παιδιά και απλοί άνθρωποι απ’το προσωπικό.

Την ώρα της επίθεσης ένας από τους Ρονίν ανέβηκε στην στέγη του σπιτιού και φώναζε στους γείτονες ότι δεν πρέπει να φοβούνται, ότι είναι όλοι ασφαλείς και ότι πρόκειται για μια πράξη εκδίκησης (katakiuchi). Το ίδιο έκαναν κάποιοι αγγελιοφόροι στα γύρω σπίτια. Ο Kira ήταν τόσο μισητός που κανένας κάτοικος δεν προσπάθησε να τους εμποδίσει.

Οι Ρονίν πολύ γρήγορα κατάφεραν να εξουδετερώσουν τους φρουρούς που βρίσκονταν στο εσωτερικό του σπιτιού. Κάποιοι φρουροί που κοιμόντουσαν σε βοηθητικούς κοιτώνες γύρω έτρεξαν για βοήθεια αλλά γρήγορα δέχθηκαν τα βέλη των τοξοβόλων. Δεν πρόλαβαν καν να μπουν στο σπίτι... Όλα είχαν σχεδόν τελειώσει. Το μόνο που έμενε ήταν να βρουν τον Kira ο οποίος είχε εξαφανιστεί. Οι Ρονίν έψαξαν όλο το σπίτι αλλά το μόνο που βρήκαν ήταν γυναίκες και παιδιά από το προσωπικό. Τους φυγάδευσαν με ασφάλεια και συνέχισαν να ψάχνουν τον Kira.

Είχαν αρχίσει να απελπίζονται όταν Oishi έλεγξε το κρεβάτι του και διαπίστωσε ότι ήταν ακόμα ζεστό. Αυτό σήμαινε ότι δεν μπορούσε να είναι μακριά. Ψάχνοντας λίγο πιο προσεκτικά ανακάλυψαν μια είσοδο που οδηγούσε σε μια μυστική αυλή. Η αυλή είχε ένα μικρό κτίσμα για την αποθήκευση κάρβουνου και καυσόξυλων. Δύο τελευταίοι κρυμμένοι φρουροί πετάχτηκαν από κει αλλά γρήγορα εξουδετερώθηκαν κι αυτοί. Ερευνώντας προσεκτικά το κτίριο βρήκαν έναν άνδρα να κρύβεται ανάμεσα στα κάρβουνα όπου τους επιτέθηκε με στιλέτο. Όμως αφοπλίστηκε εύκολα κι αυτός. Αρνήθηκε να πει ποιος ήταν, αλλά ο Oshi ήταν πλέον σίγουρος ότι είχαν βρει αυτόν που ζητούσαν. Δίνοντας σύνθημα με τη σφυρίχτρα όλοι οι Ronin συγκεντρώθηκαν εκεί.

Ο Kira αναγνωρίστηκε από την ουλή που έφερε στο πρόσωπο τότε που τον είχε τραυματίσει ο Asano. Ο Oishi έπεσε στα γόνατα, λαμβάνοντας υπόψη του το υψηλό του αξίωμα του, και απευθυνόμενος του με σεβασμό, του είπε ότι ήρθαν να εκδικηθούν τον θάνατο του αφέντη τους, όπως αρμόζει σε έναν γνήσιο σαμουράι. Του πρότεινε να αυτοκτονήσει με τιμή (σεπούκου) δίνοντας του το μαχαίρι που είχε αυτοκτονήσει ο αφέντης του, διαβεβαιώνοντας τον ότι ο ίδιος θα ενεργούσε ως “Kaishakunin”*** για να μην υποφέρει.

Ωστόσο ο Kira ήταν πολύ δειλός για κάτι τέτοιο και δεν δεχόταν το μαχαίρι. Ο Oishi είπε στους υπόλοιπους ότι είναι ανώφελο να επιμένουν και τους διέταξε να του κόψουν το κεφάλι. Σε έναν από τους Ρονίν, τον Terasaka Kichiemon, δόθηκε εντολή να ταξιδέψει στο Ako (στον τόπο του Asano) και να διαδώσει ότι η εκδίκηση είχε ολοκληρωθεί. Το ξημέρωμα βρήκε τους Ronin να βαδίζουν 10 χιλιόμετρα με το κεφάλι του Kira στο χέρι, μεταφέροντας το στον τάφο του άρχοντα τους στο ναό Sengaku-ji.

Φτάνοντας στο ναό, οι υπόλοιποι 46 Ρονίν (όλοι εκτός από τον Terasaka Kichiemon) έπλυναν το κεφάλι του Kira σε ένα πηγάδι, και το έβαλαν μαζί με το μοιραίο στιλέτο, μπροστά στον τάφο του Asano. Στη συνέχεια, πρόσφεραν προσευχές στο ναό και έδωσαν στον ηγούμενο του ναού όλα τα χρήματα που είχαν απομείνει, ζητώντας του να τα προσφέρει στους φτωχούς και να προσευχηθεί γι’αυτούς. Στην συνέχεια παραδόθηκαν...

Οι αξιωματούχοι στο Έντο ήταν σε αδιέξοδο. Οι σαμουράι είχαν τιμήσει τις αρχές τους εκδικώντας το θάνατο του κυρίου τους αλλά είχαν επίσης αψηφήσει τον Νόμο όπου απαγόρευε την εκδίκηση. Όπως ήταν αναμενόμενο, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ο Shogun**** λαμβάνοντας υπ’ όψιν του την αφοσίωση στον αφέντη τους, διέταξε να αυτοκτονήσουν τιμητικά με την τελετή “σεπούκου” αντί να τους εκτελέσουν σαν κοινούς εγκληματίες. Στις 20 Μαρτίου 1703, 46 Ρονίν πέθαναν τιμητικά με σεπούκου. Ο γιος του Oishi, Chikara, ήταν μόλις 16 ετών την ημέρα εκείνη. Ο 47ος Ρονίν, ο αγγελιοφόρος Terasaka Kichiemon, έλαβε χάρη από τον Shogun (πιθανότατα επειδή δεν συμμετείχε στην επίθεση), έζησε μέχρι 87 ετών και όταν πέθανε τον έθαψαν μαζί με τους συντρόφους του. Όλοι θάφτηκαν μπροστά από τον τάφο του κυρίου τους στον ναό Sengaku-ji. Τα ρούχα τους, τα όπλα τους, οι πανοπλίες τους διατηρούνται μέχρι σήμερα εκεί, τα οποία είναι όλα χειροποίητα καθώς δεν ήθελαν να προκαλέσουν υποψίες αγοράζοντας κανένα. Εκεί σώζονται επίσης το τύμπανο και η σφυρίχτρα που χρησιμοποιήθηκαν την ώρα της επίθεσης.

Αυτή η αληθινή ιστορία διαδόθηκε στον ιαπωνικό πολιτισμό ως σύμβολο της πίστης, της θυσίας, της επιμονής και της τιμής που οι άνθρωποι πρέπει να επιδεικνύουν στην καθημερινή τους ζωή.

Λεξιλόγιο:

 * Seppuku (γνωστό στην Δύση ως "χαρακίρι"): Τιμητική τελετή αυτοκτονίας.
** Sankin-Kotai: Μια πρακτική διακυβέρνησης όπου αξιωματούχοι ζούσαν εναλλάξ στην περιφέρεια τους και στην πρωτεύουσα.
*** Kaishakunin: Στην τελετή seppuku είναι αυτός που αποκεφαλίζει αυτόν που αυτοκτονεί ώστε να τον λυτρώσει από τον αργό θάνατο και να μην υποφέρει.
**** Shogun: Ο ανώτατος στρατιωτικός ηγέτης.

 

Δημοσίευση: 25/07/21, 17:52
Κείμενο: Θεοχαρόπουλος Βασίλης, προπονητής ΓΓΑ.
Πηγές: Wikipedia (eng), Brittanica.
Φωτό: Ο ναός Sengaku-ji όπου βρίσκεται ο τάφος των 47 ronin.